028

Torba, wcale nie tak pracochłonna jak mogło by się wydawać! Największym problemem było doszycie rączek, co okazało się nie lada wyzwaniem dla mojej maszyny, nieprzystosowanej do tego typu prac. Ale dała radę :)

027

Tym razem mniej etno, bardziej nowocześnie. Ponadto zdecydowałam się również na skrócenie długości naszyjnika w stosunku do wszystkich poprzednich. Na zdjęciach moja kochana pięknooka Ewa! :)

PS: Przepraszam za jakość zdjęć. 

Witam po przerwie!

 canterbury, anglia (sfotografowano o wschodzie słońca)

Witam po przerwie! Niestety, nie podołałam zamierzonemu zadaniu, tj. aktywnemu prowadzeniu bloga podczas wakacji. Na szczęście nie wynikło to z braku chęci, lecz czasu. Spędziłam kilka cudownych miesięcy szukając inspiracji na cały nadchodzący rok. I znalazłam ich mnóstwo! Pozwoliłam sobie zatem opublikować maleńki fotoreportaż z moich twórczych poszukiwań...

 whistable, anglia

 white cliffs, dover, anglia

 sagrada famiilia (gaudi), barcelona, hiszpania

 port vell, barcelona, hiszpania

 gotycka dzielnica barcelony, hiszpania

 niezwykle ujmujący widok! broadstairs, anglia

 oceanarium w londynie

  oceanarium w londynie

 pełne inspiracji portobello road w dzielnicy notting hill, londyn, anglia

 pierwszy raz w życiu przyjrzałam się wiewiórzej kitce! jest niesamowita!

 ściana restauracji w portobello road, notting hill, anglia

 westminster, anglia (zapiera dech w piersiach za każdym razem, gdy widzę to miejsce)

 white cliffs, dover, anglia

niezwykle przejrzysty widok na północne wybrzeże francji, widoczne są klify!

026

Do mojej rozrastającej się w zastraszającym tempie kolekcji własnoręcznie wykonanej biżuterii dołączył nowy naszyjnik w barwach (jak ujęła to pierwsza osoba, której uroczyście go zaprezentowałam) - możliwie najgorzej dobranych! Inspirowałam się klimatem etno, który w moim mniemaniu jest bezbarwny, jeśli nie podkreśli się go czymś, co błyszczy. Tutaj tę rolę spełniła nitka, którą zwykle używa się do wplatania pomiędzy sploty grubych swetrów czy szali.

025

 

Własna torba na drugie śniadanie? Tak, tak, tak, tak!!! I ja stałam się ofiarą nierozumianego trendu na tzw. lunch bags. Nie są ani piękne, ani wygodne, ale... i tu chciałam użyć określenia "jedyne w swoim rodzaju", ale ono wydaje się być jakoś nie na miejscu, bo przecież to najzwyklejsza w świecie podróba papierowych toreb z McDonalda :) Swoją lunch bag (pozwolę sobie zostać przy tym określeniu, polskie tłumaczenie pozbawia je uroku:)) uszyłam ze sporego kawałka ekoskóry, wyposażonej w na tyle estetyczne poliestrowe podszycie, że nie wymagała doszywania podszewki. Torba zapinana jest na magnesowe zatrzaski. Pozdrawiam!